Słowo
Zanim wejdzie muzyka, ktoś nazywa intencję wieczoru. Każdy koncert poprzedza krótkie wprowadzenie — najczęściej jezuity, jak o. Jarek Naliwajko czy o. Przemysław Wysogląd.
Via · Droga koncertów
Każdy wieczór tego cyklu ma osobną intencję — i osobny program, który z niej wyrasta.
To współczesna forma dawnych Concerts Spirituels — przejdź je po kolei, w stronę tego, który jeszcze się nie wydarzył.
Wejdź na drogę
Obraz I · Incarnatio
Próba wejścia w tajemnicę Wcielenia: od zapowiedzi Izajasza po kantyk Symeona, w muzyce od Sandströma do Monteverdiego.
Et egredietur virga de radice Iesse I wyrośnie różdżka z pnia Jessego Iz 11, 1
Obraz II · Terra
Góry były oddechem tego programu. Dwanaście głosów i skrzypce Radu Ropotana prowadziły od sakralnej polifonii ku pieśniom, w których krajobraz staje się pamięcią wspólnoty.
Ad te clamamus, exsules filii Hevae Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy Salve Regina
Obraz III · Psalmi
Psalm jest miejscem, gdzie człowiek nie musi upraszczać siebie przed Bogiem. Miserere Allegriego, podzielone na dziewięć części, oplatało cały wieczór; między jego pokutne strofy wchodziły kolejno psalmy dziękczynienia, mądrości i radości.
Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości Ps 51
Obraz IV · Memoria
Hołd tym, którzy oddali życie w obronie Ukrainy, i modlitwa o pokój dla tych, którzy niosą dalej ciężar wojny. W kulminacji, przy otwarciu ołtarza Bazyliki Mariackiej, zabrzmiała organowa improwizacja na hymn Ukrainy.
Боже великий, єдиний, нам Україну храни Boże wielki, jedyny, Ukrainę nam chroń Modlitwa za Ukrainę
Obraz V · Lamentum
Wobec cierpienia mieszkańców Gazy wybraliśmy język współczucia, nie komentarza. Program prowadził od Aeternam Vivancosa i lamentu Vox in Rama, przez modlitwy o pokój Pärta, Havrylets i Gjeilo oraz obraz męki Lottiego, ku schronieniu Shaw i zawierzeniu Tavenera.
Requiem aeternam dona eis, Domine, et lux perpetua luceat eis Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci Introit Requiem
Obraz VI · Liturgia
Tu muzyka służyła liturgii. W 100-lecie obu polskich prowincji Towarzystwa Jezusowego śpiew wpisywał się w obrzęd, któremu przewodniczył abp Adrian Galbas; homilię wygłosił o. Arturo Sosa SJ.
Gdy w XVIII-wiecznym Paryżu na czas świąt milkła opera, w sali pałacu Tuileries grano Concerts Spirituels — muzykę sakralną poza ramą nabożeństwa. Wracamy do tej tradycji.
Zanim wejdzie muzyka, ktoś nazywa intencję wieczoru. Każdy koncert poprzedza krótkie wprowadzenie — najczęściej jezuity, jak o. Jarek Naliwajko czy o. Przemysław Wysogląd.
Kolejność utworów jest częścią kompozycji. Przy każdym programie w notatkach zespołu wraca ten sam dopisek: «kolejność jest bardzo ważna».
Między utworami zostaje cisza. Prosimy o nią wprost, drukiem w programie — również o tę po ostatnim akordzie.
Światło ma własną partyturę: ściemnienia i wejścia ustalamy razem z programem. Nad reżyserią wielu wieczorów czuwała Ada Bystrzycka.
Renesansowa polifonia, barok i współczesny minimalizm stają obok siebie w jednym wieczorze. Program układamy z napięcia między nimi.
Bazyliki NSPJ i Mariacka w Krakowie, św. Antoniego w Rybniku, archikatedra w Łodzi, sanktuarium w Warszawie, dworek zdrojowy w Szczawnicy, kościół w Niedzicy. Za każdym razem program układaliśmy od nowa — pod to miejsce i tę okazję. Przygotujemy koncert duchowy, oprawę liturgii albo uroczystość.