Słowo
Zanim wejdzie muzyka, ktoś nazywa intencję wieczoru. Każdy koncert poprzedza krótkie wprowadzenie — najczęściej jezuity, jak o. Jarek Naliwajko czy o. Przemysław Wysogląd.
Via · Droga koncertów
Zapis kolejnych intencji cyklu — od Wcielenia, przez góry, psalmy, pamięć i lament, po liturgię.
Każdy wieczór ma osobną intencję. To współczesna forma dawnych Concerts Spirituels — przejdź je po kolei, w stronę tego, który jeszcze się nie wydarzył.
Wejdź na drogę
Obraz I · Incarnatio
Próba wejścia w tajemnicę Wcielenia: od zapowiedzi Izajasza po kantyk Symeona, od zimowego półmroku Sandströma po jasność Monteverdiego.
Et egredietur virga de radice Iesse I wyrośnie różdżka z pnia Jessego Iz 11, 1
Obraz II · Terra
Góry były oddechem tego programu. Dwanaście głosów i skrzypce Radu Ropotana prowadziły od sakralnej polifonii ku pieśniom, w których krajobraz staje się pamięcią wspólnoty.
Ad te clamamus, exsules filii Hevae Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy Salve Regina
Obraz III · Psalmi
Psalm jest miejscem, gdzie człowiek nie musi upraszczać siebie przed Bogiem. Miserere Allegriego, podzielone na dziewięć części, oplatało cały wieczór — między jego pokutne strofy wchodziły kolejno psalmy dziękczynienia, mądrości i radości.
Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości Ps 51
Obraz IV · Memoria
Hołd tym, którzy oddali życie w obronie Ukrainy, i modlitwa o pokój dla tych, którzy niosą dalej ciężar wojny. W kulminacji, przy otwarciu ołtarza Bazyliki Mariackiej, zabrzmiała organowa improwizacja na hymn Ukrainy.
Боже великий, єдиний, нам Україну храни Boże wielki, jedyny, Ukrainę nam chroń Modlitwa za Ukrainę
Obraz V · Lamentum
Wobec cierpienia mieszkańców Gazy wybraliśmy język współczucia, nie komentarza. Program prowadził od Aeternam Vivancosa i lamentu Vox in Rama ku modlitwom Pärta, Havrylets, Gjeilo, Lottiego i Tavenera.
Requiem aeternam dona eis, Domine, et lux perpetua luceat eis Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci Introit Requiem
Obraz VI · Liturgia
Tu muzyka służyła liturgii. W 100-lecie obu polskich prowincji Towarzystwa Jezusowego śpiew wpisywał się w obrzęd, któremu przewodniczył abp Adrian Galbas; homilię wygłosił o. Arturo Sosa SJ.
Gdy w XVIII-wiecznym Paryżu na czas świąt milkła opera, w sali pałacu Tuileries grano Concerts Spirituels — muzykę sakralną poza ramą nabożeństwa. Wracamy do tej tradycji, a każdy nasz program trzyma się czterech powtarzalnych reguł.
Zanim wejdzie muzyka, ktoś nazywa intencję wieczoru. Każdy koncert poprzedza krótkie wprowadzenie — najczęściej jezuity, jak o. Jarek Naliwajko czy o. Przemysław Wysogląd.
Kolejność utworów jest częścią kompozycji. Przy każdym programie w notatkach zespołu wraca ten sam dopisek: «kolejność jest bardzo ważna».
Między utworami zostaje cisza — prosimy o nią wprost. Cisza po ostatnim akordzie też należy do muzyki.
Światło jest częścią wykonania. Subtelna reżyseria — nad wieloma wieczorami czuwała Ada Bystrzycka — prowadzi wzrok tak, jak akustyka nawy prowadzi dźwięk.
Renesansowa polifonia, barok, romantyczna modlitwa i współczesny minimalizm spotykają się w jednym wieczorze. Liczy się napięcie między epokami — to z niego rodzi się program.
Bazyliki NSPJ i Mariacka w Krakowie, archikatedry w Łodzi i Rybniku, sanktuarium w Warszawie, dworek zdrojowy w Szczawnicy, kościół w Niedzicy — każda z tych przestrzeni układała program na nowo. Przygotujemy koncert duchowy, oprawę liturgii albo uroczystość na konkretne miejsce i okazję.