Pochwała Stworzenia

Altissimu, onnipotente, bon Signore, Tue so le laude, la gloria e l'honore et onne benedictione. Ad Te solo, Altissimo, se konfano et nullu homo ène dignu Te mentovare. Laudato si', mi' Signore, cum tucte le Tue creature, spetialmente messor lo frate sole, lo quale è iorno et allumini noi per lui; et ellu è bellu e radiante cum grande splendore: de Te, Altissimo, porta significatione. Laudato si', mi' Signore, per sora luna e le stelle: in celu l'ài formate clarite et pretiose et belle. Laudato si', mi' Signore, per frate vento et per aere et nubilo et sereno et onne tempo, per lo quale a le Tue creature dài sustentamento. Laudato si', mi' Signore, per sor'aqua, la quale è multo utile et humile et pretiosa et casta. Laudato si', mi' Signore, per frate focu, per lo quale ennallumini la nocte: ed ello è bello et iocundo et robustoso et forte. Laudato si', mi' Signore, per sora nostra matre terra, la quale ne sustenta et governa, et produce diversi fructi con coloriti flori et herba. Laudato si', mi' Signore, per quelli ke perdonano per lo Tuo amore et sostengo infirmitate et tribulatione. Beati quelli ke 'l sosterranno in pace, ka da Te, Altissimo, sirano incoronati. Laudato si', mi' Signore, per sora nostra morte corporale, da la quale nullu homo vivente po' skappare. Guai a quelli ke morrano ne le peccata mortali; beati quelli ke trovarà ne le Tue sanctissime voluntati, ka la morte secunda no 'l farrà male. Laudate et benedicete mi' Signore et rengratiate e serviateli cum grande humilitate.

Najwyższy, wszechmogący, dobry Panie, Twoja jest sława, chwała i cześć, i wszelkie błogosławieństwo. Tobie jednemu, Najwyższy, przystoją i żaden człowiek nie jest godzien wymówić Twego imienia. Pochwalony bądź, Panie mój, ze wszystkimi Twoimi stworzeniami, a najpierw z panem bratem słońcem, który jest dniem i przez którego nas oświecasz; piękny jest i promienny, w wielkim blasku — o Tobie, Najwyższy, daje świadectwo. Pochwalony bądź, Panie mój, przez siostrę księżyc i gwiazdy: ukształtowałeś je na niebie jasne, drogocenne i piękne. Pochwalony bądź, Panie mój, przez brata wiatr, przez powietrze i chmury, przez pogodę i każdy czas, którymi swoim stworzeniom dajesz utrzymanie. Pochwalony bądź, Panie mój, przez siostrę wodę, która jest bardzo pożyteczna i pokorna, i drogocenna, i czysta. Pochwalony bądź, Panie mój, przez brata ogień, którym rozświetlasz noc; a on jest piękny i radosny, i silny, i mocny. Pochwalony bądź, Panie mój, przez siostrę naszą, matkę ziemię, która nas żywi i chowa, i wydaje rozmaite owoce z barwnymi kwiatami i trawą. Pochwalony bądź, Panie mój, przez tych, którzy przebaczają dla Twojej miłości i znoszą słabość i utrapienie. Błogosławieni, którzy wytrwają w pokoju, bo przez Ciebie, Najwyższy, będą uwieńczeni. Pochwalony bądź, Panie mój, przez siostrę naszą, śmierć cielesną, której żaden żyjący człowiek ujść nie może. Biada tym, którzy umierają w grzechach śmiertelnych; błogosławieni, których zastanie pełniących Twoją najświętszą wolę, bo śmierć druga nie uczyni im zła. Chwalcie i błogosławcie Pana mojego, i dziękujcie Mu, i służcie Mu z wielką pokorą.

Alone in the night on a dark hill with pines around me spicy and still, and a heaven full of stars over my head, white and topaz and misty red; myriads with beating hearts of fire that aeons cannot vex or tire; up the dome of heaven like a great hill, I watch them marching stately and still, and I know that I am honored to be witness of so much majesty.

Samotny w nocy na ciemnym wzgórzu, wśród sosen pachnących i cichych, a nad głową niebo pełne gwiazd — białych, topazowych i zamglonych czerwienią; miriady o bijących sercach z ognia, których eony nie zdołają zasmucić ani zmęczyć; w górę kopuły nieba, jak na wielkie wzgórze, patrzę, jak maszerują dostojnie i spokojnie, i wiem, że mam zaszczyt być świadkiem tak wielkiego majestatu.

He rises and begins to round, he drops the silver chain of sound, of many links without a break, in chirrup, whistle, slur and shake. For singing till his heaven fills, 'tis love of earth that he instils, and ever winging up and up, our valley is his golden cup and he the wine which overflows to lift us with him as he goes. Till lost on his aerial rings in light, and then the fancy sings.

Wzbija się i zaczyna zataczać kręgi, upuszcza srebrny łańcuch dźwięku o wielu ogniwach, bez przerwy, w ćwierkaniu, gwizdach, ślizgach i drżeniu. Bo śpiewa, aż jego niebo się wypełni — to miłość do ziemi w nas zaszczepia; i wciąż wznosząc się wyżej i wyżej, nasza dolina jest jego złotym kielichem, a on winem, które się przelewa, by unieść nas z sobą, gdy odchodzi. Aż zginie w swoich powietrznych kręgach w świetle — i wtedy śpiewa wyobraźnia.